Mr. TOLISMAN in Action

Ένας πολύ αγαπημένος μου φίλος και καλός φωτογράφος (εραστής της τέχνης), ο κ. ΤΟΛΙΣΜΑΝ (επί το ελληνικώτερον), εθεάθη στα ορεινά της Ηπείρου να απολαμβάνει τις τελευταίες υπέροχες λιακάδες του φθινοπώρου...

Μοναδική στιγμή και για τις φωτογραφικές μηχανές όπου το ένα κλικ έφερνε το άλλο, αν και νωρίτερα είχαμε μια φιλοσοφική κουβέντα με κεντρική ιδέα... <Ένα θέμα, ένα μόνο κλικ>. Σαν τον παλιό καλό καιρό που είχαμε 1 Φιλμ για όλη την εκδρομή...
Πρέπει να έχουμε κρίση στην εμπιστοσύνη μας άραγε...
Ιδού η απορία...

EPIRUS... Church and Flowers

Ο ηλιος ελαμπε ανοιξιατικος, πανω στους τοιχους αυτης της ομορφης εκκλησιας...
Η εικονα αυτη μυριζε παντου το καλοκαιρι που ερχεται...

Η αληθεια ομως ειναι οτι το καλοκαιρι δεν ερχεται...

Ειμαστε για τα καλα στη καρδια του Οκτωβρη...

Η εικονα αυτη, που ειχα την τυχη να βρεθω μπροστα της χτες, ηταν σε καποιο ορεινο χωριο της Ηπειρου, οπου γιορταζαν οι κατοικοι τις καστανιες και τα καστανα...

Σημερα βρεχει ολη μερα...
Ετσι κι εγω αντιστεκομαι στον επερχομενο χειμωνα με αυτη την υπεροχη φωτογραφια...

EPIRUS... Church

EPIRUS...

Παπιγκο...

Μικρο Παπιγκο

Στο Μικρο Παπιγκο οι καμιναδες των πετροκτιστων ξενωνων καλωσοριζουν τον φετεινο χειμωνα...

Τα συννεφα μαζευτηκαν στον οριζοντα με το μπλε της νυχτας...

Ο Γιαννης με περιμενε πιο κατω, να παμε στα Γιαννενα αποψε. Ομως θα ξαναρθω και σιγουρα θα κοιμηθω σε καποιον ξενωνα με το τζακι να καει ολη νυχτα...

Και το πρωι, μια βολτα στα πλακοστρωτα γκαλντεριμια, με μια ζεστη κουπα καφε στις χουφτες μου...

Καλο χειμωνα σας ευχομαι...

ΚΑΛΟΓΕΡΙΚΟ ΓΕΦΥΡΙ...

Ε, νομιζω οτι καλοκαιριασε πια...
Ηρθαν τα χελιδονια, βγηκαν τα δαχτυλακια στα πεδιλα κι ολα μαζι στους δρομους...
Οι βεραντες γεμισαν απο κουβεντες, καμια φορα ακουγεται και η μανα να φωναζει... ασε το τηλεφωνο παιδι μου να διαβασεις...
Σκεφτομαι... ολες οι μανες μενουν παντα ιδιες, πως γινεται αυτο... Ο Λακης ξαναρθε στο τσαντιρι του μετα απο τοσο νερο που εφαγε επι σκηνης φετος... Στο σπιτι μου εσπασε ο θερμοσιφωνας κι εζησα με την υγρασια παρεα για μερες... Κοιταζα τους τοιχους και περιμενα τον Λακη να πεταχτει ξαφνικα με τις γαλοτσες του - εγω γιατι δεν εχω αραγε...
Ενα βραδυ πηγα στη Μηδεια του Παπαιωαννου μηπως μαθω να χορευω την ωρα των νερων, να παιζω εγω την Μηδεια στο μπανιο, να παιζει ο Λακης τον Βιοπαλαιστη στο παταρι...
Η υγρασια σε ολο της το μεγαλειο αυτο τον χειμωνα... Αλλα ηρθε το καλοκαιρι, κι αποχαιρετω τον χειμωνα με αυτη την ξεχασμενη εικονα, πετρα στη πετρα αυτος ο κορμος μεσα στην υγρασια να κραταει το Καλογερικο Γεφυρι χρονια τωρα...